
"Om soortgelijke cijfers te vinden, moeten we terug naar de jaren 80 van de 19de eeuw. Toen was het de Noorse emigratie naar Amerika die gelijkstond aan een volksverhuizing", zegt Lars Østby van het Noors Statistische Centraalbureau. Overigens zijn in de getallen geen Denen en Zweden meegerekend, aangezien die geen werkvergunning nodig hebben. Bovendien zeggen de cijfers niets over het aantal personen dat daadwerkelijk in Noorwegen is blijven wonen. De belangrijkste oorzaak voor de historische volksverhuizing kan worden gevonden in de uitbreiding van de Europese Unie (EU) in oostelijke richting. Noorwegen is dan wel geen EU-lidstaat, maar voor EU-burger levert het doorgaans weinig problemen op om zich hier te vestigen. Van de immigranten voeren de Polen de ranglijst voor zowel werk als familiehereniging aan.