Scandinavië gooit hoge ogen op wereldranglijst zakendoen

GOTENBURG - Zakendoen in Scandinavië is ook anno 2010 nog altijd een goed idee, zo blijkt uit de zojuist verschenen jaarlijkse ranglijst van de Wereldbank.

De vijf Noord-Europese landen scoren prima in het rapport van de Wereldbank voor dit jaar. Finland, Denemarken, IJsland, Zweden en Noorwegen nestelen zich in de lijst van 183 landen alle in de top 15. Denemarken doet het met een zesde plaats het best, gevolgd door Noorwegen op de achtste plek. Op korte afstand daarachter zien we Finland als dertiende, Zweden als veertiende, terwijl IJsland met een vijftiende stek de rij voor Scandinavië sluit. De ranglijst baseert zich op verschillende criteria, zoals het starten van een bedrijf, het in orde krijgen van de benodigde papieren, het verwerven van kredieten en de in het betreffende land geldende belastingregels.

Skåne slaat alarm over Deense wasbeerhonden

MALMÖ - De Zweedse provincie Skåne verkeert in de hoogste staat van paraatheid vanwege de komst van een indringer uit Denemarken: de wasbeerhond.

Langs de kust met de Sont wordt momenteel haast gemaakt met het opzetten van vijftien bewakingscamera's. Deze maatregel moet voorkomen dat de wasbeerhonden vanuit Denemarken, waar ze zich snel verspreiden, naar Zweden komen. De wasbeerhond is een vreemde soort in Zweden en een ernstige bedreiging voor de biologische diversiteit van het land. "Willen we erin slagen om ze weg te houden, dan moeten we al extreem vroeg op pad", zegt Nils Carlsson, roofdierspecialist van het provinciebestuur in Skåne. Ook Christer Pettersson van de Zweedse natuurbescherming ziet de ontwikkeling ongerust tegemoet. "Wasbeerhonden hebben een hogere voortplanting en eten bijna alles. Ze leven zelfs in moerasgebieden en vormen een bedreiging voor al bedreigde diersoorten." Amfibieën, vogels en eieren behoren tot de favoriete kost van de wasbeerhond en die kan dan ook simpelweg uitgestrekte terreinen leegvreten. Maar dat is niet het enige gevaar. Het pelsdier draagt veelal ook hondsdolheid en echinokokkoseparasieten met zich mee die een bedreiging vormen voor andere wilde en tamme dieren en tevens mensen. Pettersson: "Het kan straks gevaarlijk zijn om verse bessen te plukken en te eten op plekken waar wasbeerhonden hun sporen hebben achtergelaten."

Vaste poot
Wasbeerhonden bestaan - door hun trek uit Finland - reeds in Noord-Zweden. Maar indien het dier vanuit Denemarken in het relatief dichtbevolkte Skåne en de rest van Zuid-Zweden een vaste poot aan de grond krijgt, dan wordt de bedreiging meteen een stuk groter. "Het zuiden van het land heeft gunstige omstandigheden", gaat Pettersson verder. "Er is veel voedsel en een mild klimaat, kortom een milieu waar het voor hen goed toeven is." De Europese Unie (EU), Noorwegen en Zweden hebben in een gemeenschappelijk project circa 5,3 miljoen euro gereserveerd om een vuist te kunnen maken en de verspreiding van de wasbeerhonden in Scandinavië te verhinderen. Onder meer worden warmtecamera's gebruikt om meerdere dieren te volgen die dan vervolgens worden gevangen, gesteriliseerd, uitgerust met een zendertje en weer vrijgelaten. Deze exemplaren lokken op hun beurt andere wasbeerhonden die kunnen worden gevangen en afgemaakt. Christer Pettersson: "Het doel van het project is een gemeenschappelijke inzet en de totstandkoming van een kennisbank die door de betreffende landen kan worden gebruikt in hun strijd tegen de wasbeerhond."

Zweden vrezen conflicten meest

GOTENBURG - Van alle Scandinaviërs zijn de Zweden het bangst voor onenigheden. Dit blijkt uit een onderzoek dat verzekeringsmaatschappij Moderna in Noord-Europa heeft uitgevoerd.

Nauwelijks de helft van de Zweden zou ingrijpen wanneer er op de werkplek onrechtvaardigheid zou ontstaan. Daarnaast durft slechts 50 procent van de ondervraagden zijn mening op de arbeidsplaats te uiten. In vergelijking met andere inwoners van de Noord-Europese landen neigen de Zweden het meest naar het ontwijken van conflicten. Voor het onderzoek werden in Denemarken, Noorwegen, Zweden en Finland steeds 1000 mensen ondervraagd.

Noorwegen wilde leger inzetten tegen opstandige Samen

OSLO - Noorwegen is in de ban van een politiek-historisch schandaal nu aan het licht is gekomen dat in 1979 de sociaaldemocratische regering van plan was soldaten in te zetten tegen militante Samen tijdens het zogeheten Alta Conflict.

Het opzienbarende nieuws komt van Thorvald Stoltenberg, de toenmalige minister van Defensie en vader van de huidige premier Jens Stoltenberg. Het Alta Conflict draaide om de plannen van de regering in Oslo om in de regio Finnmark (in het verre noorden van Noorwegen) de rivier Altaelva te verbreden voor de aanleg van een elektriciteitscentrale. De Samen, de oerbevolking van Scandinavië, organiseerden hierop aan het einde van de jaren 70 en begin jaren 80 een reeks gewelddadige protesten. Tegen de Noorse publieke omroep NRK zegt Stoltenberg dat hij dreigde op te stappen als militair ingrijpen zou plaatsvinden. Uiteindelijk werd het leger op het allerlaatste ogenblik teruggefloten. Naar eigen zeggen lukte het Stoltenberg de regering van premier Odvar Nordli te overtuigen dat het niet in de haak was dienstplichtige soldaten tegen het eigen volk in te zetten en dat een dergelijke actie het aanzien van de Noorse defensie ernstige schade zou toebrengen. Stoltenberg was in de herfst van 1979 aangesteld als bewindsman op Defensie, zijn eerste ministerspost.

Grootschalig
De opstand was grootschalig en voor een deel gewelddadig. Niet alleen Samen, maar ook natuurbeschermers namen deel. Behalve vreedzame acties, zoals hongerstakingen en demonstraties, voerde een groep Samen symbolisch het opblazen van een brug uit. Deze groep werd later gearresteerd en veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf. Ondanks de jarenlange protesten kwam de elektriciteitscentrale er toch. Echter, het Alta Conflict had niet tevergeefs plaatsgehad. De gebeurtenis wordt namelijk gezien als keerpunt in de Noord-Europese Samenpolitiek en een van de oorzaken dat in zowel Noorwegen als Zweden een Samisch parlement werd opgericht.